Beautiful Faces

In deze serie onderzoek en betwist ik de perceptie van schoonheid.
 

Oordelen worden soms snel gemaakt en zijn misschien zelfs onvermijdelijk. Met deze portretten bied ik een spiegel aan. Een spiegel die je vraagt je gedachten te bevragen en schoonheid te (her) definiëren.

Mijn stem als fotograaf is neutraal. In plaats daarvan laat ik de modellen in deze serie spreken. Je kunt hun verhalen hieronder lezen.

 

In this series I explore and challenge the perception of beauty.
 

Judgements are sometimes quickly made and maybe inevitable. With these portraits, I offer a mirror. A mirror that asks you to question your thoughts and to (re)define beauty. 

My voice as a photographer is a neutral one. Instead, I let the models in this series speak. You can read their stories below. 

"How could anyone ever tell you
You were anything less than beautiful
How could anyone ever tell you
You were less than whole
How could anyone fail to notice
That your loving is a miracle
How deeply you’re connected to my soul"
~ Shaina Noll

Deze serie staat aan het begin. Heb jij een bijzonder uiterlijk kenmerk en zou je graag deel willen uitmaken van dit project? Stuur een mailtje met uitleg en foto om je op te geven.

Maak je deel uit van een instantie die deze serie wil uitlichten? Ik onderzoek graag samen de mogelijkheden.  

BEAUTIFUL FACES & THE STORY THEY TELL

LAURA

"Ik weet niet beter. 
Soms vind ik het een beetje spannend als ik naar iemand ga die ik niet ken, omdat ik niet weet hoe diegene reageert.

Mensen die mij kennen letten er niet op, maar de mensen die ik niet ken kijken mij dan een beetje raar aan.

Als ik gepest word zou ik mijn hemangioom willen laten verwijderen, maar anders niet, omdat het bij mij hoort.

Ik ben zoals ik ben en hoe ik doe. 

Mijn boodschap is dat iedereen is hoe hij of zij is en dat iedereen trots moet zijn op jezelf ook al ben je niet helemaal perfect."

XIMENA

Ergens heb ik altijd geweten dat ik anders was. Ik kon het niet verklaren, kon het niet vaststellen, maar dat veranderde door een diagnose van de dokter. Ik heb iets genaamd waardenburg syndroom type 4. Dit heeft invloed op mijn uiterlijk in de manier waarop mijn ogen staan en mijn natuurlijke grijze haar. 

Ik heb een jarenlange strijd met mezelf gehad omdat ik er anders uit zag, maar in de afgelopen jaren compleet veranderd. Ik ben trots op mijn ogen, ik ben trots op mijn haar, ik ben trots op het feit dat ik uniek ben. 

Naast dat ik een omzwaai heb gemerkt in mijn eigen zelfbeeld merk ik ook een verschil in hoe mensen erop reageren. Tegenwoordig krijg ik bijna uitsluitend positieve reacties op de uniekheid in mijn gezicht en wordt het voornamelijk als iets moois en bijzonders beschouwt. 

Ik zou nooit mijn kenmerken willen veranderen. Ze maken mij tot wie ik ben, tot wie ik wil zijn en blijven. Het bijzondere en aparte aan jezelf zou je nooit moeten en willen veranderen. So embrace all that is special and unique about you and don't let anyone tell you otherwise.

JAËL

Vanaf haar 3e ging ze soms lang en strak naar mensen kijken. We begrepen dit niet, maar beseften later dat dit misschien wel was omdat ze dacht dat het gewoon was. De meeste mensen keken zo naar haar.
Op 4 jarige leeftijd stelde ze veel vragen en vond het onprettig dat mensen steeds naar haar keken.
Nu is ze 5, kijkt de wereld in met grote, ontdekkende ogen. Ze geniet van het leven en ziet zichzelf, als ‘zo ben ik gewoon geboren’.
Het is de wereld die het soms zo lastig vindt om om te gaan met ‘anders’. Maar als je verder durft te kijken, zul je ontdekken hoe bijzonder íeder mens is. Wonderlijk gemaakt. 
Wij geloven niet dat er een ‘foutje’ is begaan, maar dat God haar heeft gevormd, elk deel van wie zij is, wonderlijk gemaakt en zeer geliefd.
En wij, hoewel de wereld het niet altijd makkelijk maakt, zijn dankbaar dat zij aan ons is toevertrouwd. Haar stralende ogen gaan die wereld tegemoet en geliefd zal ze altijd zijn.

Email: iris@irisvalentina.com

Tel: +31(06)19817596

© 2020 by Iris Valentina

  • Facebook
  • Instagram